Η Ευρωπαϊκή πράσινη πρωτεύουσα για το 2011 (Αμβούργο ) θα στείλει τραίνο σε Ευρωπαϊκές πόλεις προβάλοντας βιώσιμες καινοτομίες για τις πόλεις

Το τρένο έχει ως στόχο να δείξει πώς οι πόλεις μπορούν να είναι φιλικές προς το περιβάλλον και να προσφέρουν υψηλή ποιότητα ζωής στους πολίτες τους. Θα επισκεφθεί 18 ευρωπαϊκές πόλεις ( δες τον χάρτη).

Μία έκθεση στο τραίνο θα αναδείξει   βέλτιστες πρακτικές βιωσιμότητας από το Αμβούργο και άλλες πόλεις, θα μεταφέρει τις ιδέες σε όλη την Ευρώπη. Θέματα που καλύπτονται είναι : αστική ανάπτυξη και διαβίωση,  κινητικότητα, ενέργεια και  προστασία του κλίματος, φύση και το πράσινο της πόλης, προστασία των πόρων, οικονομία και κατανάλωση.

Η σκέψη για το "τραίνο ιδεών " ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας για την κριτική επιτροπή για να επιλέξει σαν Ευρωπαϊκή Πράσινη Πρωτεύουσα  2011 το Αμβούργο . Ξεκινώντας από το Αμβούργο στις 15 Απριλίου 2011, το τρένο θα επισκεφθεί: Κοπεγχάγη, Μάλμε, Γκέτεμποργκ, Όσλο, το Ταλίν, τη Ρίγα, Βαρσοβία, Βιέννη, Μόναχο, Ζυρίχη, τη Μασσαλία, τη Βαρκελώνη, Ναντ, Παρίσι, Βρυξέλλες, Αμβέρσα και το Άμστερνταμ.

Για περισσότερες πληροφορίες  επισκεφθείτε το σύνδεσμο http://www.hamburggreencapital.eu/train-of-ideas/

Κλεμμένο από :citybranding

Μερικές αλήθειες για το ποδήλατο

Είναι γεγονός: Το ποδήλατο αυξάνει την χωρητικότητα του δρόμου.

Ο αριθμός των ανθρώπων που μπορούν να μεταφερθούν στους δρόμους αποτελεί βασικό δείκτη για την χωρητικότητα ενός δρόμου. Σε ένα δρόμο που έχει πλάτος 3.5 μέτρα, μπορούν να μετακινηθούν κατά μέσο όρο κατά το μέγιστο 2300 (με μέσο όρο 1,3 επιβάτες) αυτοκίνητα ανά ώρα. Ωστόσο, o ίδιος δρόμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί από 16.000 ποδηλάτες ή 17.000 πεζούς.

Ακόμη και αν όλα τα αυτοκίνητα είναι πλήρως κατηλειμένα η μετακίνηση με ποοδήλατο θα  εξακολουθούσε να είναι δύο φορές πιο αποτελεσματική. Ωστόσο, είναι αδύνατο να νικήσει τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όταν όλα τα καθίσματα είναι κατηλείμενα. Π.χ. ένα λεωφορείο έχει χωρητικότητα 72.000 άτομα όπως φαίνεται στο διάγραμμα.

Είναι γεγονός: Η Ποδηλασία επεκτείνει τη διάρκεια ζωής

 
Τα τροχαία δυστυχήματα αποτελούν μόνο ένα 10% των θανάτων που οφείλονται στην κίνηση των οχημάτων. Τρεις φορές περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από τις συνέπειες των εκπομπών των οχημάτων. Το υψηλότερο ποσοστό ήτοι 600.000 άτομα πεθαίνουν στην Ευρώπη λόγω έλλειψης σωματικής άσκησης κάθε χρόνο. Περισσότερα ποδηλάτα είναι ένα αποτελεσματικό μέσο για την καταπολέμηση της έλλειψης άσκησης ως αιτία θανάτου, καθώς και για την μείωση των εκπομπών. Μια έρευνα για την υγεία κατέδειξε ότι οι ποδηλάτες έχουν 30% μικρότερο κίνδυνο θνησιμότητας.

Είναι γεγονός:  Στην ποδηλασία η φράση: "less is more " δεν ισχύει.

 
Θα πρέπει μάλλον να είναι: "περισσότερο είναι λιγότερο". Έχει αποδειχθεί ότι η αύξηση της χρήσης των ποδηλάτων μειώνει τον κίνδυνο ατυχημάτων.
Μια μελέτη στο Σάλτσμπουργκ από το 1992 έως το 2004 έδειξε ότι, ενώ το ποσοστό της κυκλοφορίας ποδηλάτων αυξήθηκε κατά 40% ο αριθμός των τραυματιών ανά χιλιόμετρο μειώθηκαν κατά περίπου 40%. Το γράφημα δείχνει ότι ο κίνδυνος ατυχημάτων που σχετίζονται με το ποδήλατο μειώνεται με αύξηση της κυκλοφορίας των ποδηλάτων.

Πηγή : Trendy Travel

Ποδήλατο με χιόνι.

Copenhagen January Cycling - Your Country from Copenhagenize on Vimeo.



KK Vinter Final Version from Copenhagenize on Vimeo.


Το 80% των ποδηλατών στην Κοπεγχάγη συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το ποδήλατο σαν μέσο μετακίνησης κατά την διάρκεια του χειμώνα.

Πηγή : Copenhagenize

"Free Hugs* (*sorry, not for drivers)"

Πηγή: copenhagenize

Ποδηλατικοί υπερλεωφόροι. Φυσικά οχι στην Ελλάδα!

"Ποδηλατική επανάσταση" εξήγγειλε ο δήμαρχος. Οχι φυσικά ο δήμαρχος της Αθήνας, ο οποίος εύκολα θα κέρδιζε το έπαθλο του πλέον εχθρικού προς το ποδήλατο Ελληνα τοπικού άρχοντα, αλλά ο αντίστοιχος του Λονδίνου, ο Μπόρις Τζόνσον.

Ο Τζόνσον σκοπεύει να αυξήσει κατά 400% την κίνηση των ποδηλάτων στην πόλη ώς το 2025, με στόχο το 20% των μετακινήσεων να γίνεται με πετάλι.

Εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων, επεκτείνει τις πράσινες υποδομές κατασκευάζοντας 12 «ποδηλατικές υπερλεωφόρους», που θα συνδέουν τα προάστια με το κεντρικό Λονδίνο. Οι δύο πρώτες παραδόθηκαν στην κρίση της ποδηλατικής κοινότητας τον Ιούλιο.

Το πόρισμα: Ενώ ο χαρακτηρισμός «υπερλεωφόρος» φαίνεται αστείος, αφού πρόκειται για απλές ποδηλατολωρίδες πλάτους 1,5 μέτρου, τουλάχιστον κάνουν αισθητή την παρουσία των ποδηλάτων. Και αυτό ίσως επηρεάσει τη νοοτροπία των οδηγών.

Στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, όπου το μερίδιο του ποδηλάτου στις μετακινήσεις αυξήθηκε 40% μεταξύ 1992 και 2004, οι τραυματισμοί ανά χιλιόμετρο διαδρομής μειώθηκαν κατά 40%. Ως κύρια αιτία αναφέρθηκε το ότι, όσο πυκνώνει η ροή ποδηλάτων, τόσο περισσότερο συνηθίζουν οι οδηγοί στην παρουσία τους.

Ο Τζόνσον εγκαινίασε επίσης κι ένα σύστημα 6.000 κοινόχρηστων ποδηλάτων σε 400 σταθμούς, ενώ υποσχέθηκε 17.000 ώρες μαθημάτων ποδηλατικής μετακίνησης και 3.000 ώρες μαθημάτων ποδηλατικών επισκευών. Τα «γυαλιά» στον δήμαρχο, πάντως, έβαλε η επίσης Λονδρέζα Σίνθια Μπάρλοου, της οποίας η έμπειρη ποδηλάτισσα κόρη είχε τραυματιστεί θανάσιμα από μπετονιέρα το 2000.

Με συστηματική εκστρατεία, έπεισε τις μεταφορικές εταιρείες να εγκαταστήσουν στα φορτηγά που ευθύνονται για το 80% των θανατηφόρων ποδηλατικών ατυχημάτων συμπληρωματικούς καθρέφτες, αισθητήρες που ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία ποδηλάτων και μοτοσικλετών, ακόμη και ηχογραφημένο σήμα που προειδοποιεί ότι το όχημα στρίβει. Κόστος της επιβάρυνσης ανά όχημα: 655 ευρώ.

«Την εποχή του θανάτου της κόρης μου, οι μπετονιέρες της Cemex είχαν εμπλακεί σε αρκετά δυστυχήματα. Μετά την εγκατάσταση των συστημάτων, σκοτώθηκε μόνον ένας, κι αυτός οδηγούσε με ακουστικά», ανέφερε η Μπάρλοου.

Το κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση από άρθρο της κ. Μπερσή, από το ΟΙΚΟ της Καθημερινής.

Amster - Damn and ...

Bike PSA v7 from Israel Ehrisman on Vimeo.

Προώθηση του ποδήλατου στο Mαλμο

No ridiculous car trips from Martin Lang on Vimeo.


The City of Malmö is located in the south of Sweden, just across the bridge from Copenhagen. It's Sweden's third-largest city. 

The City's bicycle office and transport department are also quite brilliant at promoting cycling. In fact, I asked one of the communications people at the City of Copenhagen's Bicycle Office a while back who theywere positively influenced by and he replied, "Malmö" without hestitation. Followed by the Dutch Fietsersbond. Which speaks volumes.

They have had a successful campaign running for four years now called "No Ridiculous Car Trips". They discovered a few years back that 50% of all trips under 5 km were by car in the city and they decided to do something about it.

The campaign has been a massive success. In the film, above, you can hear all about how and why the campaign started. I like how they turn the tables in their marketing. Directing confronting that very simple fact that using cars for short trips in their city was - ridiculous. 

They invited people to write down a description of their short car trip in the hopes of winning the Most Ridiculous Car Trip title - and a new bicycle of course.

The film is also a fine infomercial about the city and their visions of the future, including their goals for increasing bicycle traffic. In 1995, the modal share for bicycles was 20%. Today it is 30%. They increased their bicycle traffic by 1-2% each year. Brilliant. The reason for the increase is not just campaigns but also a sensible investment in separated bicycle infrastructure. The city now has around 420 km of bicycle infrastructure.

Textbook examples of how to promote cycling positively. Poster children for liveable cities. Wonderful.

Take a bike!

Ζωή Ποδήλατο στη Σουηδία

Το φθινόπωρο θα γίνουν στη Σουηδία βουλευτικές και δημοτικές εκλογές. Και, όπως παντού και πάντοτε, κόμματα και πολιτικοί προσπαθούν να εντοπίσουν και να διατυπώσουν στα προγράμματά τους, τα προβλήματα διάφορων κοινωνικών ομάδων. Αυτό που προξενεί μεγάλη έκπληξη, με βάση τα ελληνικά δεδομένα, είναι η βαρύτητα που έχουν στις εκλογές οι ποδηλατιστές, για τους οποίους τα κόμματα "κονταροχτυπιούνται" ώστε να αποσπάσουν την ψήφο τους. Για τη Σουηδία αυτό δεν είναι περίεργο, δεδομένου ότι η κατηγορία αυτή αυξάνεται συνεχώς.

Στη Στοκχόλμη, για παράδειγμα, τον τελευταίο χρόνο οι ποδηλατιστές αυξήθηκαν κατά 30%, αγγίζοντας το συνολικό αριθμό των 350.000 περίπου. Σε μια πόλη 900.000 κατοίκων, 1 στα 3 άτομα προτιμά το ποδήλατο ως μέσο καθημερινής μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένης της διαδρομής από και προς τη δουλειά.

Τα προβλήματα των ποδηλατιστών αναμένεται ότι θα έχουν κυρίαρχη θέση στον προεκλογικό αγώνα των κομμάτων. Οι σοσιαλδημοκράτες έχουν ήδη συμπεριλάβει στο πρόγραμμά τους την επέκταση ποδηλατοδρόμων καθώς και άλλα μέτρα που θα συμβάλλουν στην ασφαλή οδήγηση των ποδηλατιστών. Ωστόσο, και τα κόμματα της κεντροδεξιάς υπόσχονται ότι θα επενδύσουν περισσότερα χρήματα ώστε να διευκολυνθεί η μετακίνηση πολιτών με ποδήλατα. Εξαίρεση αποτελούν οι συντηρητικοί, οι οποίοι απλώς εντάσσουν το θέμα στο γενικότερο πλαίσιο των κυκλοφοριακών ζητημάτων, και δε σκοπεύουν να το αναδείξουν ξεχωριστά κατά τον προεκλογικό αγώνα.

Πηγή: Α.Χ., περιοδικό 4ΤΡΟΧΟΙ

Φωτό: http://www.flickr.com/photos/southerncalifornian/339458261/

Ποδηλατικές υποδομές

Η στάση απέναντι στην υποδομή για ποδηλασία  ποικίλει όπως και η ποιότητά της. Στη Γερμανία μερικοί ποδηλάτες νιώθουν «διωγμένοι από το δρόμο» λόγω των ξεχωριστών υποχρεωτικών ποδηλατοδρόμων επάνω στο πεζοδρόμιο. Σε Αγγλόφωνες χώρες μερικοί ποδηλάτες είναι διστακτικοί στο να αφήσουν το «δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους δρόμους», ένα αίσθημα που ενισχύεται από μία έντονη κουλτούρα του «εμείς εναντίον αυτών».

Υπάρχει μία πολύ διαφορετική αντίληψη στην Ολλανδία. Η σύγκρουση συμφερόντων απλά δεν υπάρχει. Πρώτα απ΄ όλα γιατί οι Ολλανδοί δεν θεωρούν τους οδηγούς αντίπαλους με τους ποδηλάτες (όλοι μπορούν να είναι και τα δύο), αλλά επίσης γιατί αντιλαμβάνονται ότι κάθε μορφή κυκλοφορίας έχει την υποδομή που χρειάζεται και δικαιούται. Και πολλοί Ολλανδοί σκέφτονται «πάντα έτσι ήταν». Είναι αδύνατο να απομονώσουμε ένα μόνο λόγο που να εξηγεί αυτή τη στάση τους. Υπάρχουν πολύπλοκοι πολιτισμικοί, πολιτικοί, οικονομικοί και ιστορικοί λόγοι που όλοι μαζί συντέλεσαν  σε αυτή. Είναι όμως ενδιαφέρον να εστιάσουμε σε έναν από τους ιστορικούς λόγους.
Περισσότερα. 

Η μαζική μετακίνηση με ποδήλατο έγινε συνηθισμένη στην Ολλανδία, από τη δεκαετία του 1890, οι ποδηλάτες είχαν να κάνουν με δρόμους που ήταν παντελώς ανεπαρκείς για ποδηλασία. Οι περισσότεροι ήταν χωματόδρομοι ενώ οι δρόμοι υψηλής κυκλοφορίας της χώρας ήταν κατασκευασμένοι για άλογα και άμαξες και είχαν  ελλιπή συντήρηση. Για να γίνει εφικτή η ποδηλασία ήταν απαραίτητοι νέοι δρόμοι για τους ποδηλάτες. Και πράγματι κατασκευάστηκαν. Αρχικά δίπλα στους κεντρικούς δρόμους, αλλά έπειτα προέκυψε ένα ενδιαφέρον πρόβλημα. Καθώς οι ποδηλατοδρόμοι ήταν πολύ καλύτεροι από τους δρόμους, σύντομα κατακλύστηκαν από ιππείς και άμαξες. Αυτό οδήγησε σε διαμαρτυρίες και τελικά, το 1905, σε ένα νέο νόμο για τους δρόμους που ήταν πολύ συγκεκριμένος όσον αφορά την προστασία των ποδηλατοδρόμων. Απαγόρευε στους μη ποδηλάτες τη χρήση τους και επίσης έδινε στους ποδηλατοδρόμους το κύρος του «δρόμου» ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από ποδηλάτες.

Μετά τη θέσπιση αυτού του νόμου άρχισαν να γίνονται και τα αυτοκίνητα συνηθισμένα. Απαγορεύονταν και σε αυτά να χρησιμοποιούν τους ποδηλατοδρόμους, ήταν όμως δύσκολο να επιβληθεί ο νόμος διότι οι ομαλοί ποδηλατόδρομοι ήταν πιο άνετοι για τα πρώτα αυτοκίνητα από τους φτωχούς δρόμους που υπήρχαν. Για το λόγο αυτό οι Ολλανδοί δημιούργησαν ένα διαχωρισμό. Ένας φράχτης ή μία γραμμή δέντρων ανάμεσα στους δρόμους και τους ποδηλατόδρομους έλυσε το πρόβλημα. Μέχρι το 1920 έγινε υποχρεωτική βάσει εθνικής νομοθεσίας η κατασκευή αυτών των ξεχωριστών ποδηλατόδρομων για δρόμους που τους διέσχιζαν πάνω από 500  ποδηλάτες καθημερινά.
Πολλά έχουν αλλάξει από τις αρχές του 20ου  αιώνα. Οι αυτοκινητόδρομοι είναι πλέον καλοί και υπήρξε μία καμπή στην ποδηλασία η οποία έχει ξεπεραστεί πάλι, αλλά η θεμελιακή στάση παρέμεινε ίδια. Δεν ήταν οι ποδηλάτες αυτοί που διώχθηκαν από τους δρόμους, συνέβη το αντίθετο για το καλό όλων. Η βασική στάση υπήρξε μακροχρόνια παράδοση η οποία έχει ενσωματωθεί στον τρόπο κατασκευής και σκέψης για τους δρόμους. Κανένας οδηγός δεν θα παραβιάσει ένα ποδηλατόδρομο, ούτε τώρα, ακόμη και αν μπορεί να το κάνει.

Αυτή η παράδοση αιώνων στην Ολλανδία μπορεί να υιοθετηθεί και από άλλες χώρες. Σε αυτοκινητόδρομους και δρόμους μηχανοκίνητων οχημάτων με υψηλή ταχύτητα χρειάζεσαι ομαλούς, μεγάλους σε πλάτος, καθαρούς και καλά συντηρημένους ποδηλατόδρομους ξεχωριστούς από την υπόλοιπη κίνηση για την ασφάλεια όλων. Στους δρόμους της πόλης με μέτρια κυκλοφορία και χαμηλές διαφοροποιήσεις ταχύτητας μπορείς να δημιουργήσεις πλήρεις δρόμους που είναι κατάλληλοι να χρησιμοποιηθούν από όλους τους τύπους κυκλοφορίας συμπεριλαμβανομένων ποδηλατών και πεζών.

Μαρία Β.

Dublin Cycle Chic

Dublin Cycle Chic - Fashion Show from DCTV on Vimeo.

Εικόνες από την επίδειξη μόδας.

Η Κοπεγχάγη ποδηλατεί

Η κοπεγχάγη, η πόλη που ψηφίστηκε το 2008 σαν την καλύτερη πόλη για να ζεις, αγκαλιάζει την ποδηλατική κουλτούρα καθώς σχεδόν το 40% των ανθρώπων ποδηλατεί καθημερινά για να πάει στη δουλειά του.

Το βίντεο παρουσιάζει κάποια μέτρα που έχουνε λάβει για να βοηθήσουν τους ποδηλάτες  και να οδηγήσουν όλο και περισσότερο κόσμο να επιλέξει το ποδήλατο για τις καθημερινές του μετακινησεις.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 18, 19, 20 & 21 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010 

Τι είναι η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής; Τίποτα λιγότερο από το μεγαλύτερο ζωντανό μουσικό γεγονός της χωράς! Ένας πραγματικός εορτασμός της Ημέρας της Μουσικής, των Μουσικών, της πόλης και των κατοίκων της.

Γιορτή που φέρνει τους ανθρώπους κοντά, μοιράζοντας απλόχερα, και πάντα δωρεάν, εικόνες και ήχους για κάθε γούστο. Η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής προσφέρει την μοναδική δυνατότητα σε χιλιάδες πολίτες, να απολαύσουν πολιτισμό, επιλέγοντας μεταξύ δεκάδων εκπροσώπων όλων των ειδών μουσικής. Παράλληλα δίνει μια σπάνια ευκαιρία σε εκατοντάδες καλλιτέχνες να παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε ένα ευρύ κοινό.

Οι πόλεις που συμμετέχουν για το 2010.

 Πηγή

Πόλεις φιλικές στο ποδήλατο - Houten

Η πόλη Houten στην Ολλανδία είναι σχεδιασμένη για τους ποδηλάτες. Ένα μεγάλο δίκτυο ποδηλατοδρόμων κάνει την μετακίνηση με το ποδήλατο τόσο εύκολη που το καθιστά το καλύτερο μέσο για μέσα στην πόλη.

Η πόλη Houten είναι διεθνώς γνωστή για τον πολεοδομικό σχεδιασμό της. Εξαιτίας της δομής της πόλης, οι πολίτες ενθαρρύνονται να ταξιδεύουν με ποδήλατο και τρένο. Είναι μία από τις ασφαλέστερες πόλεις της Ολλανδίας.

Οι ποδηλάτες και τα αυτοκίνητα δεν διασταυρώνονται παρά μόνο σε μερικές περιπτώσεις : ένα εκτεταμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων συνδέει τις διάφορες συνοικίες της πόλης, ενώ τα αυτοκίνητα πρέπει να χρησιμοποιήσουν την περιφερειακή οδό για να μετακινηθούν από το ένα σημείο στο άλλο.

Στην πόλη σχεδόν δεν βρίσκεις αυτοκίνητα ενώ κύριο μέσο μεταφοράς είναι το ποδήλατο και η μετκίνηση με τα πόδια. Όταν μηχανοκίνητα και μη μηχανοκίνητα μέσα συναντηθούν σε μία διασταύρωση, τα μη μηχανοκίνητα μέσα έχουν σαφή προτεραιότητα. 

Πηγές : 1 , 2, 3

Ενα συνηθισμένο πρωϊνό στην Ουτρέχτη - Ολλανδία

Πρωινό σε ώρα αιχμής στην Ουτρέχτη(Utrecht), την 4η μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδίας. Το 33% των μετακινήσεων γίνονται με ποδήλατο!


Αυτό είναι ένα συνηθισμένο πρωινό της Τετάρτης, τον Απρίλιο του 2010 στις 8:30 π.μ. περίπου. Το βίντεο συμπιέστηκε και είναι 4 φορές πιο γρήγορο από ό,τι στην πραγματικότητα.

Αυτή είναι μία από τις πιο πολυσύχναστες διασταυρώσεις στην Ουτρέχτη μια πόλη με πληθυσμό 300.000. Κάθε ημέρα περνούν από εδώ τουλάχιστον 18.000 ποδήλατα και 2.500 λεωφορεία. Δεν βλέπετε πολλά Ι.Χ. μιας και η χρήση τους είναι περιορισμένη!!!

Οι ποδηλάτες διασταυρώνονται με έναν λεωφορειόδρομο που χρησιμοποιείται επίσης από ταξί και δημοτικά οχήματα), με δύο γραμμές τράμ και στη συνέχεια, με έναν μονόδρομο όπου μπορεί να κυκλοφορούν Ι.Χ.

Πίσω από την κάμερα είναι μια σιδηροδρομική γραμμή (μπορείτε να ακούσετε τον ήχο των αμαξοστοιχιών που διέρχονται). Στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό που είναι εκεί κοντά ενοικιάζονται ποδήλατα. Ένας μεγάλος αριθμός από τους ποδηλάτες που βλέπεται έχουν έρθεί με το τραίνο και στη συνέχεια νοικιάζουν ποδήλατα για να μετακινηθούν για το υπολοιπο της διαδρομής μέχρι το χώρο εργασίας τους.

Όπως βλέπετε κανείς ποδηλάτης δεν φοράει κράνος. Η ποδηλασία στην Ολλανδία είναι ασφαλής όπως δείχνει και μια μελέτη που προέρχεται από τις ΗΠΑ:

"Η Ολλανδία έχει το χαμηλότερο ποσοστό μη θανατηφόρων τραυματισμών, καθώς και το χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας, ενώ οι ΗΠΑ έχουν το υψηλότερο μη θανατηφόρων τραυματισμών, καθώς και το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας. Πράγματι, το ποσοστό μη θανατηφόρων τραυματισμών στις ΗΠΑ είναι περίπου 30 φορές υψηλότερο από ό,τι στην Ολλανδία."

Μελέτη: Pucher, John και Buehler, Ralph (2008) «Προώθηση της ποδηλασίας: Διδάγματα από τις Κάτω Χώρες, τη Δανία και τη Γερμανία».
Πηγη: Καθημερινοί ποδηλάτες

Μέτρα ήπιας κυκλοφορίας

Oι «ρίζες» της ιδέας των Μέτρων Ήπιας Κυκλοφορίας εντοπίζονται στην Ευρωπαϊκή χώρα της Ολλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Delf. Οι άνθρωποι εκεί ανακάλυψαν πολύ νωρίς πως το κυκλοφοριακό πρόβλημα στις οδούς της πόλης, καθιστούσε δύσκολη την μετακίνηση των πεζών και των ποδηλατών, την εξυπηρέτηση των κοινωνικών τους δραστηριοτήτων και γενικότερα την άνετη χρήση των οδικών τμημάτων της περιοχής. Αποφάσισαν λοιπόν, να προβούν σε δραστικά μέτρα, ώστε να επαναφέρουν τους δρόμους στην ανθρώπινη μορφή τους, που εδώ και πολλά χρόνια είχε αλλοιωθεί.

Με τον όρο Woonerf στις μέρες μας εννοούμε ένα δρόμο για τα παιδιά, όπου τα αυτοκίνητα επιτρέπονται. Η φιλοσοφία του δρόμου αυτού, στοχεύει στον κατευνασμό της κυκλοφορίας και μάλιστα σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο από τα συνήθη Μέτρα Ήπιας Κυκλοφορίας. Βασική ιδέα της στρατηγικής αυτής είναι, ότι η οδός πρέπει να είναι ασφαλής και φιλική για τους ανθρώπους όλων των ηλικιών, που ασκούν τις διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες. Η ιδέα αυτή είναι γνωστή σε πολλές χώρες στις οποίες χρησιμοποιούνται διαφορετικά ονόματα. Μια ικανοποιητική προσέγγιση της έννοιας του Woonerf είναι «δρόμος- αυλή» ή «περιοχή διαβίωσης».

Στο διάγραμμα φαίνεται η επίδραση της ταχύτητας στην σοβαρότητα των τραυματισμών που προκαλούνται από σύγκρουση με αυτοκίνητο. Πηγη: Streetsblog

Η λίστα των πόλεων που υιοθετούν στρατηγικές ήπιας κυκλοφορίας στην Ευρώπη συνεχώς αυξάνονται. Στην Λάρισα μέτρα όπως κυκλικοί κόμβοι, αλλαγές στην επιφάνεια της οδού (κυρίως σε κεντρικές διασταυρώσεις), δίκτυο ποδηλατόδρομων, είναι στον σωστό δρόμο για την υλοποίηση ενός γενικότερου σχεδίου συγκοινωνιακής προσαρμογής σε Ευρωπαϊκά πρότυπα ή μήπως όχι;

Οι ασύνδετοι και μερικές φορές στενοί ποδηλατοδρόμοι από την άλλη, προβληματίζουν καθημερινά πεζούς και ποδηλάτες,

Η βελτίωση - αναβάθμιση του δικτύου των ποδηλατοδρόμων και η ύπαρξη ενός γενικότερου πλάνου ένταξης του ποδηλάτου στην καθημερινή μετακίνηση στην πόλη, γίνεται όσο αυξάνονται οι άνθρωποι που καθημερινά χρησιμοποιούν το ποδήλατο για την μετακίνηση τους στην πόλη, επιτακτική ανάγκη.

Η πόλη πάει μπρoστά με τo πoδήλατo

Κάθε μέρα οι ευρωπαϊκές πόλεις αποδεικνύουν ότι η μείωση της &ρήσης των ιδιωτικών αυτοκινήτων δεν είναι μόνο επιθυμητή αλλά και εφικτή. Το Άμστερνταμ, η Βαρκελώνη, η Βρέμη, η Κοπεγχάγη, το Εδιμβούργο, η Φερράρα, το Γκρατς και το Στρασβούργο εφαρμόζουν κίνητρα που ενθαρρύνουν τη δημόσια συγκοινωνία, τη συλλογική ιδιοκτησία του αυτοκινήτου και το ποδήλατο, συνδυάζοντάς τα με περιοριστικά μέτρα στη χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου στα κέντρα των πόλεων. Αυτές οι πόλεις δεν βλάπτουν την οικονομική τους ανάπτυξη, ούτε περιορίζουν την πρόσβαση στα εμπορικά τους κέντρα. Αντίθετα, τις προωθούν γιατί κατανοούν ότι η αχαλίνωτη χρήση των αυτοκινήτων για ατομικές μετακινήσεις δεν είναι πλέον συμβατή με την ομαλή κινητικότητα της πλειοψηφίας των πολιτών.

Το ποδήλατο, η ελευθερία, η καλή υγεία και η καλή διάθεση συμβαδίζουν. Το ποδήλατο ανακαλεί παντού τις ίδιες εικόνες ελευθερίας και ζωντάνιας. Υπάρχει όμως πράγματι αλλαγή της νοοτροπίας υπέρ των πολιτικών μετακίνησης που σέβονται το αστικό περιβάλλον;

Το ποδήλατο παρουσιάζει πλεονεκτήματα από διάφορες απόψεις:

• οικονομική (για παράδειγμα, μείωση των πόρων που δαπανά κάθε νοικοκυριό για το αυτοκίνητο, μείωση των ωρών εργασίας που χάνονται λόγω της κυκλοφοριακής συμφόρησης, μείωση του κόστους της υγείας χάρη στα αποτελέσματα της τακτικής άσκησης),

• πολιτική (για παράδειγμα, μείωση της εξάρτησης που δημιουργείται από τις ενεργειακές ανάγκες, εξοικονόμηση μη ανανεώσιμων πόρων),

• κοινωνική (για παράδειγμα, εξασφάλιση της κινητικότητας σε ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού, μεγαλύτερη αυτονομία και δυνατότητα πρόσβασης σε όλες τις εγκαταστάσεις για τους νέους,όπως και για τους μεγαλύτερους),

• οικολογική (διάκριση μεταξύ των βραχυπρόθεσμων τοπικών αποτελεσμάτων —έννοια του περιβάλλοντος— και των μακροπρόθεσμων, μη τοπικά εντοπισμένων αποτελεσμάτων —έννοια της οικολογικής ισορροπίας).

Σύγκριση των διαφόρων μέσων μεταφοράς από οικολογική άποψη σε σχέση με τα αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης για την ίδια μετακίνηση όσον αφορά τον αριθμό των μεταφερόμενων ατόμων και τα διανυόμενα χιλιόμετρα

(Πηγή : Ευρωπαϊκή Επιτρoπή -Η πόλη πάει μπρoστά με τo πoδήλατo - Λουξεμούργο : Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων)

Ταξί - ποδήλατα

Ίσως να μην τα δούμε ποτέ στην Ελλάδα.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να δούμε κάποια από τα ταξί - ποδήλατα που κυκλοφορούν στους δρόμους της Ευρώπης και όχι μόνο.

Βερολίνο:

Το ταξί στα δεξιά είναι συνεργατικό καθώς εκτός από λεφτά απαιτεί και τη βοήθεια των επιβατών για να τρέξει η "επιχείρηση".

Άμστερνταμ:

Τα ποδήλατα στην πρωτεύουσα της Ολλανδίας είναι παντώς καιρού καθώς διαθέτουν ειδικό σκέπαστρο. Για την θέρμανση όμως των επιβατών δεν υπάρχει καμια ειδκή φροντιδα.

Βαρκελώνη:

Η τέχνη είναι ίσως το μεγαλύτερο προσόν και ταυτόχρονα η σπουδαιότερη τουριστική ατραξιόν της Βαρκελώνης. Τα ποδήλατα - ταξί δεν μπορούσαν να ξεφύγουν από τον γενικότερο κανόνα.

Παρίσι:

Στο Παρίσι(και όχι μόνο)τα ταξί κινούνται όχι μόνο με πεντάλ, αλλά και με μια μπαταρία και έναν ηλεκτροκινητήρα για τις δύσκολες ανηφόρες.

Aσία:

Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε τις Ασιατικές χώρες που πρώτες αυτές εισήγαγαν αυτόν τον τρόπο μεταφοράς επιβατών.

Βαρόμετρο ποδήλατου

Μετά την Στοκχόλμη, Christianson (Νορβηγία) και Odense (Δανία), η πόλη του Bolzano, εγκατέστησε το 2006 το πρώτο ιταλικό "βαρόμετρο ποδήλατου» σε έναν από τους κύριους ποδηλατόδορμους στην πόλη. Ο πίνακας στην κορυφή επιτρέπει να γνωρίζουμε τον συνολικό αριθμό των ποδηλατών (και στις δύο κατευθύνσεις) για τη τρέχουσα ημέρα.. Σε λιγότερο από 10 ημέρες πέρασαν περίπου 80.000 ποδηλάτες .

Το «βαρόμετρο ποδήλατου" είναι πρώτα απ 'όλα μια στρατηγική μάρκετινγκ για την προώθηση του ποδήλατο ως καθημερινό μέσο μεταφοράς, που ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες μετακίνησης στην πόλη και στα περίχωρα της. 
 

Ο κύριος στόχος της δράσης είναι να ενημερώσει τους ανθρώπους  για το  πόσοι ποδηλάτες διέρχονται  από το σημείο μέτρησης. Αυτό οδηγεί σε καλύτερη αναγνώριση του ποδήλατου σαν μέσο κινητικότητας  στην πόλη και κάνει τους ανθρώπους να ποδηλατούν περισσότερο.

Το σύστημα αυτό βέβαια έχει μπει σε λειτουργία το 2006. Από τότε σε πάρα πολλές πόλεις στην Ευρώπη έχουν εγκατασταθεί ανστίστοιχοι μηχανισμοί όπως αυτό που φαίνεται στην φωτογραφία από την Κοπεγχάγη.
 

ELTIS - European Local Transport Information Service

Ο σκοπός της ELTIS είναι να παρέχει πληροφορίες και να υποστηρίξει μια πρακτική μεταφορά της γνώσης και της εμπειρίας και στον τομέα της αστικής και περιφερειακής μετακίνησης στην Ευρώπη.

Αποτελεί μια πρωτοβουλία της Διεύθυνσης για την Ενέργεια και τις Μεταφορές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής .

Το έργο είναι υπό την ηγεσία διεθνούς ομάδας οργανισμών σχετικής με τις μεταφορές.